Friday, March 24, 2017

സേതുവിന്റെ കുറിപ്പ്



"ചുവന്ന ബാഡ്ജി"ന് സേതു എഴുതിത്തന്ന വായനക്കുറിപ്പ്:

ഉണ്ടാകാതിരുന്ന ഒരു ഭൂതകാലത്തിന്റെയും, ഉണ്ടാകുമായിരുന്ന അനന്തരകാലത്തിന്റെയും കാഴ്ചകൾ കാണാനുള്ള സിദ്ധിയോ, ശാപമോ തന്റെ കണ്ണുകൾക്കുണ്ടെന്ന്‌ വിശ്വസിക്കുന്ന മദ്ധ്യവയസ്സിലെത്തി നില്ക്കുന്ന ഒരാൾ തന്റെ ബാല്യകാല ജീവിതം പറയുകയാണിവിടെ. കൗമാരകാലത്തെ ചില തീക്ഷ്ണമായ ഓർമ്മകൾ ദുസ്വപ്നങ്ങളുടെ രൂപമെടുക്കുമ്പോൾ അത്‌ ഒരു സമൂഹമാകെ കടന്നു പോയേക്കാവുന്ന പീഡനകാലത്തിന്റെ സഹനകഥകളായി മാറുന്നു. വെള്ളിത്തിരയിലെന്ന പോലെ ദൃശ്യങ്ങളും ശബ്ദങ്ങളും നൊടിയിടയിൽ മാറി മറിയുമ്പോൾ അതേ വരെ കൺമുമ്പിലുണ്ടായിരുന്ന ഭൂമികയാകെ മാറുന്നു. ആദ്യം വടക്കൻപ്രദേശങ്ങളിൽ ചുവടുറപ്പിച്ച നാത്‌സികൾ പതിയെ ഭരണം പിടിച്ചെടുത്ത്‌ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിലേക്കും പടർന്നു കയറിയതോടെ അതൊരു വലിയ അലയിളക്കമായി മാറി. വംശവെറി കൊലവിളികളുടെ രൂപമെടുത്തതോടെ ജൂതന്മാരായി മുദ്ര കുത്തപ്പെട്ട അനാര്യന്മാരെല്ലാം വേട്ടയാടപ്പെട്ടു. ആര്യഭാഷ സംസാരിക്കാത്ത, ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ പാലിക്കാത്ത ജൂതന്മാർക്കായി പീഡനസങ്കേതങ്ങൾ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ അധിനിവേശസ്വഭാവമുള്ള ഏകാധിപത്യത്തിനും, വംശീയ മേല്ക്കോയ്മക്കുമിടയിൽ പഴയകാല മനുഷ്യക്കുരുതികൾ കാലപ്പകർച്ചകളുടെ പുതുവേഷങ്ങളുമണിഞ്ഞ് അരങ്ങ്‌ തകർക്കുകയായി.

‘ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളുടെ വിവിധഭാഗങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്തരൂപങ്ങളിലും ഭാവങ്ങളിലുമുള്ള നാത്‌സികളെ നമുക്ക്‌ കാണാം. ഗൂഢസംഘങ്ങളായും സന്നദ്ധസംഘങ്ങളായും പടയോട്ടങ്ങളായും, ബഹുജനപ്രസ്ഥാനങ്ങളായും അവർ വന്നുപോയിട്ടുണ്ട്‌. അവരെക്കുറിച്ചുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ മുകൾത്തട്ട് മുട്ടുന്ന ഷെല്ഫുകളിലടുക്കി നിർമ്മിച്ച ഒരു കോട്ടമതിലിന്‌ നടുവിലുള്ള ഈ വായനമുറിയിലാണ്‌ എന്റെ ജീവിതം. ഇനിയൊരിക്കലും ഒരിടത്തും ഒരു കള്ളവാതിൽ തുറന്ന്‌ ചരിത്രത്തിൽ അവർ കടന്നുവരികയില്ലെന്ന്‌ ഉറപ്പ്‌ വരുത്താൻ മാർഗ്ഗമെന്തെന്ന്‌ ഞാൻ നിരന്തരം ആരായുകയാണ്‌....’ എന്ന മുഖ്യകഥാപാത്രത്തിന്റെ തുറന്നു പറച്ചിൽ ഇവിടെ പ്രസക്തമാകുന്നു.

അധികാരക്കൊതിയും, അധിനിവേശമോഹങ്ങളും ബലപ്പെട്ടു വരുന്ന കാലത്ത്‌ ഏകാധിപത്യത്തിലേക്കുള്ള ദൂരം അധികമില്ലെന്ന്‌ സൂചിപ്പിക്കുന്ന, സമകാലികമായ ഒട്ടേറെ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്ന രാജേഷ്‌ വർമ്മയുടെ ഈ ആദ്യനോവൽ പലതരം വായനകൾക്ക്‌ വിധേയമാക്കപ്പെടുമെന്നാണ്‌ എന്റെ വിശ്വാസം.

<< കയറ്റുമതി

Thursday, March 23, 2017

ചുവന്ന ബാഡ്ജ് പ്രകാശനം

ചിന്താ പബ്ലിഷേഴ്സ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന നോവൽ 'ചുവന്ന ബാഡ്ജ്' പ്രകാശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. മാർച്ച് 30 വ്യാഴാഴ്ച. തിരുവനന്തപുരം പ്രെസ് ക്ലബ്ബിൽ വെച്ച്. എല്ലാവർക്കും സ്വാഗതം.

പുസ്തകത്തിന്റെ പുറംതാൾ:



<< കയറ്റുമതി

Monday, February 13, 2017

എന്താകും?



മരം മുടിഞ്ഞാൽ നട്ടുവളർത്താം
മലകള്‍ മുടിഞ്ഞാലെന്താകും?
മലനാടു മുടിഞ്ഞാലെന്താകും?

തോടും തൊടിയും
വഴിയും ചുരവും
കൊമ്പും കുഴലും
തപ്പും തുടിയും
തളയും വളയും
നിറവും തിറവും
കാണാതായാലെന്താകും?
കണികാണാതായാലെന്താകും?

(മരം മുടിഞ്ഞാൽ...

തൊണ്ട വരണ്ടാൽ മണ്ണുകുഴിക്കാം
മണ്ണു മുടിഞ്ഞാലെന്താകും?
വിളവില്ലാതായാലെന്താകും?

കായും കനിയും
പൂവും പുഴുവും
വിറകും ചിറകും
തണലും മണലും
കളിയും കിളിയും
മഴയും പുഴയും
കാറ്റും കുളിരും
മറഞ്ഞുപോയാലെന്താകും?
നാം മറന്നുപോയാലെന്താകും?

(മരം മുടിഞ്ഞാൽ...

അറിവില്ലെങ്കിൽ ചോദിച്ചറിയാം
ഭാഷ മുടിഞ്ഞാലെന്താകും?
മലയാളം കെട്ടാലെന്താകും?

കതിരും പതിരും
കരിയും തിരിയും
മൊഴിയും പഴിയും
ഗുരുവും ലഘുവും
ഊരും പേരും
പത്തും പലതും
ഞാനും നീയും
തിരിയാതായാലെന്താകും?
അവ തിരിഞ്ഞുപോയാലെന്താകും?

(മരം മുടിഞ്ഞാൽ...

(യുറീക്കയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഫെബ്രുവരി 2017)

<< കവിത

Thursday, September 08, 2016

പേരറിയാത്തവർ



സുരാജ് വെഞ്ഞാറമൂടിന് മികച്ച നടനുള്ള ദേശീയ പുരസ്കാരം കിട്ടിയ പടമാണെന്നു കേട്ടാണ് 'പേരറിയാത്തവർ' കാണാൻ പോയത്. ഹാസ്യരംഗങ്ങളിലും മിമിക്രിയിലും മറ്റും കഴിവുതെളിയിച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുള്ള സുരാജിന്റെ അഭിനയം മികച്ചതാകുമെന്ന പ്രതീക്ഷയുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, കണ്ടതോ? വളരെ ഗൗരവത്തിൽ അദ്ദേഹം ചിത്രത്തിൽ ഉടനീളം അങ്ങനെ നടക്കുകയാണ്. ഏതു നടനെക്കൊണ്ടും അഭിനയിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഭാവങ്ങൾ മാത്രം പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.

ഡോ: ബിജു എന്ന സംവിധായകന്റെ ഒരു ചിത്രം ആദ്യമായി കാണുകയാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തനതുശൈലിയിലുള്ള ഒന്നാണിതെന്നാണ് കേൾക്കുന്നത്. പത്രമാധ്യമങ്ങളിൽ സ്ഥിരം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന കുറേ വിഷയങ്ങളെടുത്ത് കോർത്തിണക്കി ഒരു കഥയുണ്ടാക്കുന്നു എന്നു കരുതുക. കേരളത്തിലെ മാലിന്യപ്രതിസന്ധി, ഉള്ളവരും ഇല്ലാത്തവരും തമ്മിലുള്ള അന്തരം, കൊച്ചുകുട്ടികളെ ലൈംഗികമായി പീഡിപ്പിക്കുന്നത്, ആദിവാസിഭൂസമരം, വികസനത്തിന്റെ പേരിൽ പാവപ്പെട്ട കുടുംബങ്ങളെ മതിയായ നഷ്ടപരിഹാരം നൽകാതെ ഒഴിപ്പിക്കുന്നത്, അന്യസംസ്ഥാനത്തൊഴിലാളികളുടെ ജീവിതാവസ്ഥ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ചേർത്ത് ഒരു ഉൾക്കാഴ്ചയുമില്ലാതെ ഒരു കഥ. സാഹിത്യത്തിലാണെങ്കിൽ ഒരു പൈങ്കിളിവാരികയിലെങ്ങാനും അച്ചടിച്ചുവന്നാലായി. സിനിമയിലായപ്പോഴോ? ദേശീയ പുരസ്കാരം. അന്താരാഷ്ട്രമേളകളിൽ പ്രദർശനം. എന്താണ് ഇതിനു കാരണം? സിനിമ അത്ര അവികസിതമാായ ഒരു കലാരൂപമാണോ? എല്ലാം കഴിഞ്ഞ്, അവസാനത്തെ ടൈറ്റിൽ എഴുതിക്കാണിക്കുമ്പോൾ കഥയ്ക്ക് അടിസ്ഥാനമായ സംഭവങ്ങളുടെ (മൂലമ്പിള്ളി, മുത്തങ്ങ തുടങ്ങി) ടിവി ദൃശ്യങ്ങളും കാണിക്കുന്നു. ഇതുമാത്രമായിരുന്നു സിനിമയെങ്കിലും ഒരു പോരായ്മയും വരുമായിരുന്നു എന്നു പറയാൻ വയ്യ.

ഒരു മുതിർന്ന പുരുഷനും ഒരു കുട്ടിയും തമ്മിലുള്ള നിർമലമായ സ്നേഹബന്ധത്തിന്റെ പറഞ്ഞുപഴകിയ ഫോർമുല (ബൈസിക്കിൾ തീവ്സും സിനിമാ പാരഡീസോയും മുതൽ ഒറ്റാലും നൂറ്റൊന്നു ചോദ്യങ്ങളും വരെ) ആവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിൽക്കവിഞ്ഞ് ആഖ്യാനപരമായിപ്പോലും ഒരു നേട്ടവും കൈവരിക്കുന്നില്ല ഈ ചിത്രം. ഇന്ദ്രൻസുൾപ്പെടെ ഒരു നടീനടന്മാർക്കും അഭിനയിക്കാൻ എന്തെങ്കിലുമുള്ളതായി തോന്നിയില്ല. ആകെ ഒരു ആശ്വാസം പശ്ചാത്തലാഖ്യാനം നടത്തുന്ന കുട്ടിയുടെ മികച്ച ശബ്ദാഭിനയമാണ്. ഇന്ദ്രൻസിനെ കണ്ടിട്ട് ആദിവാസിയായിട്ടും സുരാജിനെ കണ്ടിട്ട് വഴിതൂപ്പുകാരനായിട്ടും തോന്നുന്നില്ല എന്നൊക്കെയുള്ള പരാതികൾക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടോ എന്നറിയില്ല. തെരുവുകുട്ടികൾ കോൺക്രീറ്റ് പൈപ്പുകളിൽ കിടക്കുന്ന ഒരു ഷോട്ടുണ്ട്. ഈ പടത്തിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള കൃത്രിമത്വം മുഴുവനും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു ഷോട്ടാണത്. സംവിധായകൻ പൈപ്പിൽ കയറ്റിക്കിടത്തിയ ഉണ്ണാനും ഉടുക്കാനുമുള്ള വീടുകളിലെ കുട്ടികൾ ഷോട്ട് കഴിയാനായി കാത്തു കിടക്കുന്നതുപോലെ.

<< കണ്ടെഴുത്ത്